SCHILDERKUNST

Rik Vandewege heeft zich nooit door het figuratief neo- expressionisme van de jaren 80 of de intieme, Antwerpse School van de jaren 90 laten inpalmen.
Als schilder is hij niet modieus, veeleer een Einzelgšnger, die zijn eigen abstract georiŽnteerde weg zoekt. Omdat hij zich in wezen eerder tekenaar- aquarellist dan schilder voelt, werkt hij consequent in acrylverf op papier.
Het uitgangspunt blijft opnieuw de teken- of muziektaal die de onderhuidse toon van zijn stijl bepaalt.. Flarden van partituren en notenbalken, sporen van grafismen en abstracte signalen liggen verscholen achter een sluier van broze, transparante verflagen. Niet alleen de titels ' partituur' of ' composities' zorgen voor de melodieuze bijklank, maar soms schildert Vandewege ook rechtstreeks op partituren.
De kunstenaar geeft ridderlijk toe dat hij zich gelieerd voelt met de golf van lyrische abstractie in ons land na de tweede wereldoorlog. De overweldigende, intuÔtieve schriftuur van Louis Van Lint, de krachtige gestuele tekens van Antoine Mortier of de picturale, grafische stijl van de Informelen kan hij best smaken.
De geest van Vandewege's schilderijen wordt gevoed door de Dionysische inborst van de maker. Tegelijk strekken ze zich uit als velden van interpretatiemogelijkheden, die door de kijker ontcijferd, gedecodeerd moeten worden.
Ze zijn te kwalificeren als ' open werken' of ' opera aperta' zoals Umberto Eco het ooit formuleerde.




         

zonder titel, 2001, acrylverf op papier, 49,5 x 49,5 cm .    kompositie, 1999, acrylverf op papier, 29,5 x 29,5 cm





zonder titel, 2001, acrylverf op papier, 49,5x49,5 cm




zonder titel, 2001, acrylverf op papier, 29,5 x 29,5 cm




zonder titel, 2001, acrylverf op papier, 49,5 x 49,5 cm



terug